|
Na partenze domu Mother
House (dom macierzysty Zgromadzenia Sióstr Misjionarek
Miłości), przy Lower Circular w Kalkucie, w prostej,
pozbiawionej ozdób kapliczce, po uroczystościach pogrzebowych
spoczeły ziemskie szczątki Matki Teresy.
Na zewnątrz kręte jak labirynt uliczki
wypełnione były tłumami ludzi, a do uszu dochodził
ogłuszający hałas indyjskiej metropolii: dzwonki
ryksz, głosy dieci, łoskot odrapanego tramwaju wchodzącego
w niebezpieczenie ostry zakręt.
Natomiast
wewnątrz czas jakby zatrzymał się w pojemniku z
rozrzedzonym powietrzem. Znajduje się tu ubogo
wyglądający grób oraz bryła białego cementu, na
której położono osobistą
Biblię Matki Teresy. Jest też figurka Matki Boskiej z
kwiecistą koroną na skroniach. Na
pamiątkowej tablicy z marmuru znajduje się cytat z Ewangelii
według św. Jana, przytoczony w języku angielskim: „To
jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie
miłowali, tak jak Ja was umiłowałem”(J 15, 12).
Pielgrzymi z calego świata przychodzą,
aby ją tutaj odwiedzić. Są to ludzie różnych
wyznań, przedstawiciele różnych warstw społecznych, którzy
przybywają do serca Kalkuty, aby modlić się, a często,
aby znaleźć odpowiedź na egzystencjalne problemy.
Szukają odpowiedzi na pytania nurtujące
serca ludzi trzeciego tysiąclecia, na które ani nauka, ani
powszechnie uznane autorytety nie mogą znaleźć odpowiedzi.
(…) Agnes Gonxha Bojaxhiu przyszła
na świat 26 sierpnia 1910 roku w Skopje (dzisiejsza
Macedonia), w albańskiej katolickiej rodzinie. Dorastała
w parafii Chrystusa Króla, gdzie należała do „Zrzeszenia”,
grupy modlitewnej wspierającej misje. Tu spotkała ojców jezuitów pracujących w Kalkucie.
Świadectwo misjonarzy wywarło na niej tak wielkie
wrażenie, że w wieku osiemnastu lat zdecydowała się wstąpić do Zgromadzenia Sióstr
Misjonarek Naszej Pani z Loreto.
Zgromadzenie to było obecne
również w Indiach.
(…) W 1931
roku młoda Agnes zlożyła pierwsze śluby, przyjmujac
imię Marii Teresy od Dzieciątka Jezus (…). Przez
około dwadzieścia lat w kolegium sióstr loretanek w Entally, na
wschód od Kalkuty, uczyła historii i
geografii dziewczęta z dobrych rodzin. Poza murem otaczającam
klasztor znajdowała się
wypełniona duszącym odorem Motijhil, jedna z
najbiedniejszych dzielnic indyjskiej metropolii – „śmietnisko
świata”. Z
daleka siostra Teresa mogła czuć wyziewy, które dochodziły
aż do luksusowego kolegium.
Było to inne oblicze
Indii, świat, który jej nie dotyczył, przynajmniej do
pamiętnego wieczoru 10 września 1946 roku, kiedy
odkryła „powołanie w powołaniu”. Stało
się to, gdy jechała tramwajem na ćwiczenia duchowe do
Darjeeling. (…) W czasie tej podróży
usłyszała jeszcze inne słowo, powracające z coraz
większą przejrzystością do jej myśli i serca –
jest to wołanie umierającego na krzyżu Chrystusa: „Pragnę!”.
Tajemnicze wołanie,
które z godziny na godzinę stawało się coraz bardziej
jasne i rzeczywiste. Teresa poczuła, że
musi zostawić klasztor, aby poświęcić
się najbiedniejszym z biednych.
(…) Siostra
Teresa opúsciła klasztor w Entally, odchodząc z
pięcioma rupiami w kieszeni.
Jej ubranie to typowe dla naibiedniejszych hindusek sari z
niebieskimi oblamówkami.
(…) Za
mieszkanie służył jej ciasny barak, gdzie znaleźli
schronienie ci, którzy nie zostali przyjęci w szpitalach. (…) Tu został przyjęta pierwsza
współsiostra, Shubashini (…). W krótkim
czasie przychodzą kolejne siostry – są już cztery, potem
osiem i dziesięć, zaczyna formować się wspólnota.
Mała Gonxha ze Skopje staje się Matką
Teresą i rozpoczyna swoją wielką drogę.
(…)
Drobna, pochylona od trudów postać Matki Teresy oraz twarz poorana
niezliczonymi zmarszczkami są znane całemu światu. Ten, kto choć raz w życiu spotkał ją
osobiście, już nigdy jej nie zapomni – jasność
uśmiechu odbijała jej ogromną miłość.
Na kogo padło jej głębokie,
kochające i czyste spojrzenie, ten odnosił wrażenie, jakby
sam Bóg na niego spojrzał.
Matka Teresa odeszła do Pana piątkowego
wieczoru 5 września 1997 roku, o godzinie 21.30. Miała
wtedy 87 lat. (…) Z woli Ojca Świętego, 26 lipca 1999
roku, z trzyletnim wyprzedzeniem rozpoczęto w Kalkucie proces
beatyfikacyjny. Zamiarem Papieża było
przyspieszenie procedury, zresztą dla ludzi Matka Teresa jest
świętą.
7 października 2000
roku, we wspomnienie Najświętszej Maryi Panny
Różańcowej, wspólnota utworzona przez świętą
z Kalkuty obchodziła pięćdziesiąt
lat istnienia.
(…) „Nasza
społeczość – czytamy w pierwszym rozdziale Konstytucji
Zgromadzenia Sióstr Misjionarek Miłości – jest
poświęcona Niepokalanemu Sercu Maryi…”.
(…)
Postać Maryi była inspiracją dla Statutu misjonarek
miłości; każdy z dziesięciu punktów Konstytucji
zaczyna się od wyjątku z Ewangelii, który mówi o Maryi. (…) Była przekonana o tym, że
świętość jest osiągalna dla każdego, kto
idzie za Jezusem. Ona wiedziała jak to zrobić: sekretem jest
powierzenie się Maryi.
Dom darowany jej przez Jana Pawła II, obok Bazyliki św. Piotra, przeznaczony na
stołówkę dla rzymskiej biedoty, nie przez przypadek został
nazwany przez nią „Darem Maryi”. Jest to dar Ojca
Świętego dla założycielki Zgromadzenia Sióstr
Misjionarek Miłości, która, jak powiedział Papież
nazajutrz po jej śmierci, „wszystkim
przegranym na tej ziemi pokazała czułość Boga”.
19 października 2003 roku, w 25. rocznicę swojego pontyfikatu, Jan Paweł II
dokonał w Rzymie beatyfikacji Matki Teresy z Kalkuty.
|
|
Maria Di
Lorenzo
MATKA
TERESA
BLASK
MIŁOŚCI
(Księgarnia
Św. Wojciecha, Poznań - 2005)
16,
90 zł
|
|
|
MARIA DI LORENZO
Maria Di Lorenzo jest dziennikarką, pisarką i jednocześnie naukowcem,
specializującym się w problematyce
życia duchowego. Przez wiele lat pracowała w redakcji dzniennika „Il Tempo” (1990-1992), a także we włoskiej
telewizji RAI i w Radiu Watykańskim
(1993-1995). Obecnie jest jednym z redaktorów maryinego miesięcnika „Madre di Dio” (1998-2001), a
ponadto współpracuje
z wieloma innymi czasopismami religijnymi, np. „Jesus”, „Il nostro
tempo”. Opublikowała wiele książek, spośród których do najbardziej popularnychi
wielokrotnie nagradzanych należą biografie świętych i kandydatów na ołtarze.
Opublikowala wiele ksiazek:
- Teresina č
uscita dal gruppo (Paoline, Milano 2008)
- Con la
croce sul cuore - Edith Stein (Ed.dell’Immacolata,
Bologna 2000-2006)
- Matka
Teresa – Blask Miłości (Księgarnia Św. Wojciecha, Poznań 2005)
- Śladami Maryi - Charyzmatyczne
postacie z historii chrześcijaństwa
(Edycja Świętego Pawła, Częstochowa 2004)
- Una
scorciatoia per il cielo. Diciassette percorsi di vita e di fede con
Maria di Nazareth
(Gribaudi – Milano 2004)
- La sera si
fa sera (Edizioni Tracce -
2004)
- Pier
Giorgio Frassati - L’amore
non dice mai basta (Paoline – Milano 2002)
- Rosario
Livatino - Martire della giustizia (Paoline - Milano 2000)
.
|
|
|
|
To ciekawa, napisana pro-stym, zrozumiałym
językiem biografia założycielki zgroma-dzenia Sióstr
Misjonarek Mi-łości - błogosławionej Matki Teresy z Kalkuty.
Czytelnik poznaje dom rodzin-ny małej
Agnieszki Bojaxhiu, śledzi meandry jej losu, to-warzyszy w trakcie
podejmo-wania niełatwych decyzji.
Książka zawiera również wy-bór
modlitw przypisywanych Matce Teresie, tematy do re-fleksji, omówienie
filmu "Matka Teresa. Miłość bez granic"
oraz opinie znanych osób, które osobiście zetknęły
się z tą fascynującą osobą.
|
|
No
party of this web site may be reproduced or transmitted in any form or
by any means. Copyright by Maria Di Lorenzo. Originally published in
Italy by Pauline, Milan.
- All rights reserved -
|
|
|
„Maryio, Matko Jezusa,
daj mi Twoje serce,
tak piękne,
tak czyste,
tak bardzo nieskalane,
pełne miłości i pokory:
spraw, abym była zdolna
do przyjęcia Jezusa
w Chlebie Życia.
Naucz mnie kochać Go tak,
jak Ty Go kochałaś,
i służyć Mu
w najbiedniejszym
z biednych..."
MATKA TERESA
|
|
|
