|
Na partenze domu Mother House (dom
macierzysty Zgromadzenia Sióstr Misjionarek Miłości), przy Lower
Circular w Kalkucie, w prostej, pozbiawionej ozdób kapliczce, po
uroczystościach pogrzebowych spoczeły ziemskie szczątki
Matki Teresy.
Na zewnątrz kręte jak labirynt uliczki
wypełnione były tłumami ludzi, a do uszu dochodził
ogłuszający hałas indyjskiej metropolii: dzwonki
ryksz, głosy dieci, łoskot odrapanego tramwaju wchodzącego
w niebezpieczenie ostry zakręt.
Natomiast
wewnątrz czas jakby zatrzymał się w pojemniku z
rozrzedzonym powietrzem. Znajduje się tu ubogo wyglądający
grób oraz bryła białego cementu, na której położono
osobistą Biblię Matki Teresy. Jest też figurka Matki
Boskiej z kwiecistą koroną na skroniach. Na pamiątkowej
tablicy z marmuru znajduje się cytat z Ewangelii według
św. Jana, przytoczony w języku angielskim: „To jest moje
przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja
was umiłowałem”(J 15, 12).
Pielgrzymi z calego świata przychodzą,
aby ją tutaj odwiedzić. Są to ludzie różnych
wyznań, przedstawiciele różnych warstw społecznych, którzy
przybywają do serca Kalkuty, aby modlić się, a
często, aby znaleźć odpowiedź na egzystencjalne
problemy. Szukają odpowiedzi na pytania nurtujące serca
ludzi trzeciego tysiąclecia, na które ani nauka, ani powszechnie
uznane autorytety nie mogą znaleźć odpowiedzi.
(…) Agnes
Gonxha Bojaxhiu przyszła na świat 26 sierpnia
1910 roku w Skopje (dzisiejsza Macedonia), w albańskiej
katolickiej rodzinie. Dorastała w parafii Chrystusa Króla, gdzie
należała do „Zrzeszenia”, grupy modlitewnej
wspierającej misje. Tu spotkała ojców jezuitów
pracujących w Kalkucie. Świadectwo misjonarzy wywarło na
niej tak wielkie wrażenie, że w wieku osiemnastu lat
zdecydowała się wstąpić do Zgromadzenia Sióstr
Misjonarek Naszej Pani z Loreto.
Zgromadzenie to było obecne również w Indiach.
(…) W 1931 roku młoda Agnes zlożyła
pierwsze śluby, przyjmujac imię Marii Teresy od
Dzieciątka Jezus (…). Przez około dwadzieścia lat w
kolegium sióstr loretanek w Entally, na wschód od Kalkuty, uczyła
historii i geografii dziewczęta z dobrych rodzin. Poza murem
otaczającam klasztor znajdowała się wypełniona
duszącym odorem Motijhil, jedna z najbiedniejszych dzielnic
indyjskiej metropolii – „śmietnisko świata”. Z daleka siostra Teresa mogła
czuć wyziewy, które dochodziły aż do luksusowego kolegium.
Było to inne oblicze Indii, świat, który
jej nie dotyczył, przynajmniej do pamiętnego wieczoru 10
września 1946 roku, kiedy odkryła „powołanie w
powołaniu”. Stało się to, gdy jechała tramwajem na
ćwiczenia duchowe do Darjeeling. (…) W czasie tej podróży
usłyszała jeszcze inne słowo, powracające z coraz
większą przejrzystością do jej myśli i serca –
jest to wołanie umierającego na krzyżu Chrystusa: „Pragnę!”.
Tajemnicze wołanie, które z godziny na
godzinę stawało się coraz bardziej jasne i rzeczywiste.
Teresa poczuła, że musi zostawić klasztor, aby
poświęcić się najbiedniejszym z biednych.
(…) Siostra Teresa opúsciła klasztor w
Entally, odchodząc z pięcioma rupiami w kieszeni. Jej ubranie to typowe dla
naibiedniejszych hindusek sari z niebieskimi oblamówkami.
(…) Za mieszkanie służył jej ciasny
barak, gdzie znaleźli schronienie ci, którzy nie zostali
przyjęci w szpitalach. (…) Tu został przyjęta pierwsza
współsiostra, Shubashini (…). W krótkim czasie
przychodzą kolejne siostry – są już cztery, potem osiem i
dziesięć, zaczyna formować się wspólnota. Mała Gonxha
ze Skopje staje się Matką Teresą i rozpoczyna
swoją wielką drogę.
(…) Drobna, pochylona od trudów postać Matki
Teresy oraz twarz poorana niezliczonymi zmarszczkami są znane
całemu światu. Ten, kto choć raz w życiu spotkał
ją osobiście, już nigdy jej nie zapomni –
jasność uśmiechu odbijała jej ogromną
miłość. Na kogo padło jej głębokie,
kochające i czyste spojrzenie, ten odnosił wrażenie, jakby
sam Bóg na niego spojrzał.
Matka Teresa odeszła do Pana piątkowego
wieczoru 5 września 1997 roku, o godzinie 21.30. Miała
wtedy 87 lat.
(…) Z woli Ojca Świętego, 26 lipca
1999 roku, z trzyletnim wyprzedzeniem rozpoczęto w Kalkucie proces
beatyfikacyjny. Zamiarem Papieża było przyspieszenie procedury,
zresztą dla ludzi Matka Teresa jest świętą.
7 października 2000 roku, we wspomnienie Najświętszej
Maryi Panny Różańcowej, wspólnota utworzona przez
świętą z Kalkuty obchodziła
pięćdziesiąt lat istnienia.
(…) „Nasza społeczość – czytamy w
pierwszym rozdziale Konstytucji Zgromadzenia Sióstr Misjionarek
Miłości – jest poświęcona Niepokalanemu Sercu
Maryi…”.
(…) Postać Maryi była inspiracją dla
Statutu misjonarek miłości; każdy z dziesięciu
punktów Konstytucji zaczyna się od wyjątku z Ewangelii,
który mówi o Maryi. (…) Była przekonana o tym, że
świętość jest osiągalna dla każdego, kto
idzie za Jezusem. Ona wiedziała jak to zrobić: sekretem jest
powierzenie się Maryi.
Dom darowany jej przez Jana Pawła II, obok
Bazyliki św. Piotra, przeznaczony na stołówkę dla
rzymskiej biedoty, nie przez przypadek został nazwany przez nią
„Darem Maryi”. Jest to dar Ojca Świętego dla
założycielki Zgromadzenia Sióstr Misjionarek Miłości,
która, jak powiedział Papież nazajutrz po jej śmierci,
„wszystkim przegranym na tej ziemi pokazała czułość
Boga”.
19 października 2003 roku, w 25.
rocznicę swojego pontyfikatu, Jan Paweł II dokonał w
Rzymie beatyfikacji Matki Teresy z Kalkuty.
|

|
Maria Di
Lorenzo
MATKA
TERESA
BLASK
MIŁOŚCI
(Księgarnia Św. Wojciecha, Poznań - 2005)
16,
90 zł

|
|
|
MARIA DI LORENZO
Maria Di Lorenzo jest dziennikarką, pisarką i jednocześnie naukowcem, specializującym się w problematyce
życia duchowego. Przez
wiele lat pracowała w redakcji
dzniennika „Il Tempo” (1990-1992), a także we włoskiej telewizji
RAI i w Radiu Watykańskim
(1993-1995). Obecnie jest jednym z redaktorów maryinego miesięcnika „Madre di Dio” (1998-2001), a ponadto współpracuje z wieloma innymi czasopismami religijnymi,
np. „Jesus”, „Il nostro
tempo”. Opublikowała wiele książek, spośród których do najbardziej popularnychi
wielokrotnie nagradzanych należą biografie świętych i kandydatów na ołtarze.
- Nasconditi
dentro il mio cuore (Edizioni
dell’Immacolata, Bologna 2009)
- Teresina č
uscita dal gruppo (Paoline,
Milano 2008)
- Con la
croce sul cuore - Edith Stein (Ed.dell’Immacolata, Bologna 2000-2006)
- Matka
Teresa – Blask Miłości (Księgarnia Św. Wojciecha, Poznań 2005)
- Śladami Maryi - Charyzmatyczne
postacie z historii chrześcijaństwa
(Edycja Świętego Pawła, Częstochowa 2004)
- Una scorciatoia
per il cielo. Diciassette percorsi di vita e di fede con Maria di
Nazareth (Gribaudi
– Milano 2004)
- La sera si
fa sera (Edizioni Tracce - 2004)
- Pier
Giorgio Frassati - L’amore
non dice mai basta (Paoline – Milano 2002)
- Rosario
Livatino - Martire della giustizia (Paoline - Milano 2000)
|
|
|
|
To
ciekawa, napisana pro-stym, zrozumiałym językiem biografia
założycielki zgroma-dzenia Sióstr Misjonarek
Mi-łości - błogosławionej Matki Teresy z Kalkuty.
Czytelnik
poznaje dom rodzin-ny małej Agnieszki Bojaxhiu, śledzi
meandry jej losu, to-warzyszy w trakcie podejmo-wania niełatwych
decyzji.
Książka
zawiera również wy-bór modlitw przypisywanych Matce Teresie,
tematy do re-fleksji, omówienie filmu "Matka Teresa.
Miłość bez granic" oraz opinie znanych osób, które
osobiście zetknęły się z tą fascynującą
osobą.
|
|
No party of this web site
may be reproduced or transmitted in any
form or by any means.
Copyright by Maria Di
Lorenzo. Originally published in Italy by Pauline, Milan.
- All rights reserved -
|
|
|
„Maryio, Matko Jezusa,
daj mi Twoje serce,
tak piękne,
tak czyste,
tak bardzo nieskalane,
pełne miłości i pokory:
spraw, abym była zdolna
do przyjęcia Jezusa
w Chlebie Życia.
Naucz mnie kochać Go tak,
jak Ty Go kochałaś,
i służyć Mu
w najbiedniejszym
z biednych..."
MATKA TERESA
|

|
|